Скачать fb2
Вершы (на белорусском языке)

Вершы (на белорусском языке)


Цветаева Марина Вершы (на белорусском языке)

    Марына Цвятаева
    ВЕРШЫ
    * * *
    Любасць адкуль жа такая?
    Не першы раз лашчу скронi,
    Вуснамi вусны чакаю,
    I ад вясны ў палоне.
    Святлелi i гаслi ночы.
    (Любасць адкуль жа такая?),
    Святлелi i гаслi вочы:
    З iмi сустрэч шукаю.
    Песня слязу выракала.
    Ноч па вуголлi хадзiла.
    (Любасць адкуль жа такая?)
    Голас твой разбудзiла.
    Любасць адкуль жа такая?
    I што з ёй рабiць, спявача,
    Каб яна век не змаўкала
    З вейкамi твайго плачу?!
    18 лютага 1916
    * * *
    Жнiвень - астры,
    Жнiвень - зоркi,
    Жнiвень - гронкi
    Вiнаграду i рабiн
    Iржавых - жнiвень!
    Паўнаважным, дабрадзейным
    Яблыкам сваiм iмперскiм,
    Як дзiця, гуляеш, жнiвень,
    Як далонню, гладзiш сэрца
    Iменем сваiм iмперскiм:
    Жнiвень! - Сэрца!
    Месяц познiх пацалункаў,
    Лiўняў i маланак познiх!
    Лiўняў зорных
    Жнiвень! - Месяц
    Лiўняў зорных!
    7 лютага 1917
    * * *
    А ў лоб цалаваць - турботы ўсе зняць.
    Я ў лоб цалую.
    Вачэй не мiнаць - бяссоння не знаць.
    Я ў вочы цалую.
    Губы шукаць - калодзеж капаць.
    Я ў губы цалую.
    У лоб цалаваць - памяць суняць.
    Я ў лоб цалую.
    5 чэрвеня 1917
    * * *
    Палюбiў багаты - бедную,
    А вучоны - ды без розуму,
    Палюбiў румяны - бледную,
    А харошы - сэрцам грозную:
    Залатар - паўгроша меднага.
    - Дзе ж, купец, сляды раскошы той?
    "На дзiравым донцы кошыка!"
    - Дзе ж, гардлiвец, плён навучанькi?
    "У дзявочых ласках-ручаньках!"
    - Дзе ж, хлапчына, шчок чырвоных жар?
    "Растапiў за ноч вачэй пажар!"
    - З ланцужком дзе ж крыжык срэбненькi?
    "Пад абцасамi ды ў дзеванькi!"
    __________
    Не любi, багаты, - бедную,
    А вучоны - ды без розуму,
    Не любi, румяны, - бледную,
    А харошы, - сэрцам грозную:
    Залатар - паўгроша меднага!
    21-26 траўня 1918
    * * *
    С.Э.
    Пiсала я на грыфельных брусках,
    На веерах, з лiстотай, ледзь жывою,
    Каля ракi, ля мора - на пясках,
    На лёдзе-шкле - пярсцёнкамi зiмою,
    I на ствалiнах векавых рабiн...
    Нарэшце - каб было для ўсiх вядома!
    Што ты: мой любы, любенькi й адзiн!
    Пiсала я вясёлкамi i громам.
    Я так хацела, каб найкожны лёс
    Квiтнеў, як ружы ў веснавых далонях!
    I як пасля - твар баранiўся слёз,
    Тваё iмя - пульсiравала ў скронях...
    Яно ў руцэ - прадажненькiм пiсьмом
    Так сцiснута, што болем сэрца джалiць!
    Не ў куплi! Знай! Як дар - пярсцёнак мой
    Сябе ўратуе й на скрыжалях.
    18 траўня 1920
    Пераклала Валянцiна Аколава
Top.Mail.Ru